ภาระงานถาโถม เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา กับคำถามลอยวน ทำไมต้องเปลี่ยน เปลี่ยนทำไม เพื่ออะไร

ใครบางคนที่เคยเดินไปด้วยกัน แต่วันนี้ ฉันต้องเดินคนเดียว

ระหว่างทางฉันปล่อยให้ใครบางคนจากไป โดยไม่ได้ร่ำลา ค่อยๆห่าง และหายกันไป แปลกใจเหมือนกัน ว่าทำไม ไม่เหนี่ยวรั้งเอาไว้ จะว่าไป แค่เพียงติดต่อกลับไป ทุกอย่างก็คงเหมือนเดิม ใครคนเดิมก็เดินเคียงกันไป แม้จะไม่เหมือนเดิม แต่ก็ยังไม่เปลี่ยนแปลง

อาจเป็นภาระงานถาโถม หรือหัวใจซึมเซา ฉันจึงปล่อยให้เวลาลอยผ่านไปเอื่อยๆ มันเหงา ซะจนไม่อยากทำอะไร

วันนี้มันเป็นวันเหงาๆ และซึมเซาจริงๆ