ฉันมีที่ไป

ที่ไม่มีใครเอ่ย "ไม่" กับฉัน

ณ ที่พักใจแห่งนั้น

มีเพียงแต่ฉันในโลกแห่งใจ

ฉันมีที่ไป

ในวันที่โลกมีใครต่อใคร

แต่ไม่มีใจให้ฉัน

ไม่มีใครรู้จักที่แห่งนั้น

เพราะมีแต่ฉัน...ไม่มีใคร

(จาก ฉันเกลียดเธอ ฉันรักเธอ ชีวิต ของคุณปรายพันแสง)

วันก่อนตอนเขียน Lonely Land แล้วคิดถึงกลอนนี้ขึ้นมาจับใจ เลยอยากเอามารวมกัน ไว้อ่านตอนที่ ในโลกมีใครต่อใคร แต่ไม่มีใจให้ฉัน โอ้วววว ชอบประโยคนี้จัง