บอกตัวเอง ย้ำกับตัวเองทุกที แต่ก็หลงลืมซะทุกที คาดหวัง หวังใจไว้ว่าจะเป็นแบบนี้ เมื่อไม่เป็นอย่างที่คิดก็เศร้าใจ นี่ก็กำลังจะคาดหวังอีกนะเนี่ยะ ว่าไม่มีใครลืม เพียงแต่จะเซอร์ไพรซ์เท่านั้น ผ่านไปอีกวัน พร้อมกับพยายามจะไม่คาดหวัง แต่ทำยากเหลือเกิน เพราะเรามันหมีขี้งอน เพราะคิดว่าเธอสำคัญหน่ะสิ ต้องไม่ลืมฉันแน่ๆ เธอลืมฉันได้ไงเนี่ยะ ทั้งๆที่เราทวง เตือน กลัวเธอลืมแล้วนะ ก็รู้ว่าเธอยุ่งอยู่ แต่ก็คาดหวังไปแล้วนี่หน่า
หวังมากเจ็บมากเป็นธรรมดา ไม่คาดหวังอะไรไว้ เผอิญได้มาก็ดีใจเป็นพิเศษ
