ช่วงนี้ชีวิตหงอยเหงา เซื่องซึม เลยท่อง Blog ของคนอื่นๆ วันก่อนไปเจอ Blog ของคุณ ปรายพันแสง แล้วถูกใจอย่างแรง ไปเจอหนังสือถูกจิตถูกใจอย่างแรง มัดจำเจ้าหมีกากบาทไว้ เจอกันแน่ 345 บาทเอง เอิ้กๆ 555

Paradise Lost 2 :
Snow Falling in Childhood

หมีกากบาท

และความจริงเกี่ยวกับความเจ็บปวด

หมีกากบาทโดนทำร้ายมาแต่เล็ก ร่างกายยับเยินด้วยบาดแผล หากคุณถามเขาว่าเจ็บปวดตรงไหนที่สุด เขาจะแตะตรงหัวใจ มีใครบ้างไหมที่ไม่เคยเจ็บปวดมาก่อน
หมีกากบาทแอบร่ำไห้ในมุมมืด เสียงสะอื้นแผ่วเบา เบาเสียจนเพียงสายลมพัดผ่าน ก็ไม่มีใครได้ยินสำเนียงแห่งความโศกเศร้านั้นแล้ว

วัยเด็กของหมีกากบาทมีแต่ความหวาดกลัวและมืดมน อยากลืม แต่ลืมไม่ลง เพียรค้นหาวัยเยาว์ที่ขาดหาย แต่มิอาจได้พบ บางคนทิ้งขว้าง บางคนเก็บรักษา บางคนอยากลืมบางคนอยากจำ...โลกเราก็เป็นเช่นนี้เอง

มีใครบ้างไหม ไม่เคยเจ็บปวดมาก่อน หมีกากบาท ยืนยันมั่นใจ เจ็บปวดที่สุด ณจุดใด ต้องทำแผล ให้สวยที่สุด ตรงจุดนั้น

ยิ่งคุณปรายพันแสง เขียนใน Blog ว่าหมีกากบาทน่าจะอยู่เผ่าพันธุ์เดียวกับหมีพูห์ แต่เศร้ากว่า ยิ่งอยากได้มาครอบครองใจจะขาด จะมีเรื่องไหนเหมาะกับหมีพูห์ เท่าเรื่องนี้เล่า 555